Fotoalbums van

Het afsluitend concert is op zondag 29 juni, vanaf 19u00.

Song City is een internationale songschrijvers-week met als afsluiter een concert waar de deelnemende songschrijvers én eigen materiaal én songs geschreven tijdens de songschrijversweek live vertolken. Net als vorig jaar haalden de organisatoren enkele klinkende namen naar Zottegem. Ook Udo, die een passie heeft voor het songschrijven en vorig jaar wegens zijn drukke programma helaas niet kon deelnemen, is van de partij. Meer informatie vindt u op de website van Song City.

De songschrijversweek zelf gaat door van 23 juni tot en met 28 juni.

Udo zong er op de grote markt te roeselare op de 2de dag van de roeselaarse batjes.

op 27, 28 en 29 juni barst Genk weer uit zijn voegen voor Genk on stage. Het concept blijft hetzelfde. Verspreid over 5 podia in het stadscentrum kunt u genieten van nationale en internationale topartiesten zoals Udo, DeLaVega, The Subs, Asbynthe Minded, Red Zebra, Kate Ryan, De Kreuners, de Paranoiacs, Funkalicious, The John Lennon Riffle Club, les Truttes en Level 42.
Het headlinerspodium verhuist naar het nieuwe stadsplein. Het mainstreampodium wordt verplaatst naar de Fruitmarkt. Ook dit jaar blijft het festival volledig gratis.

Udo zong op singelpop na de enthousiaste Brahim.

Na het optreden in opwijk trad Udo op in Scherpenheuvel

De Antwerpse Zuiderkroon vormde vrijdag het decor voor een geheel nieuwe manier van concertbeleving. De mensen van Sennheiser, VTM, Zuiderkroon en enkele gelukkige wedstrijdwinnaars waren er getuige van het allereerste Zero Decibel optreden. Uniek in Vlaanderen en wellicht ver daarbuiten.

Zero Decibel ?! Hoor ik u nu denken…

Elk, overigens zeer comfortabel, zeteltje van de Zuiderkroon was voorzien van een draadloze Sennheiser RS 130-hoofdtelefoon. Weigerde je die op te zetten, dan hoorde je voornamelijk gekuch en de onzuivere zangpartijen van je buurman.
Eens het ding op je hoofd echter, waande je jezelf op een exclusief optreden in je eigen living. Inderdaad, de hoofdtelefoons verzorgden het geluid gedurende het volledige optreden.

Gewaagd, zeer gewaagd – elke valse noot of muzikale blunder zou immers perfect te horen zijn - maar dit vormde geen enkel probleem voor Udo en zijn 3 schitterende backing vocals. Het geluid kwam volledig tot zijn recht en Udo leek dichterbij dan ooit, waardoor menig vrouwelijke fan nu en dan wel last gehad zal hebben van een verhoogde hartslag.

Wat de setlist betreft ging Udo van start met Back against the wall, een single van z’n vorige album U-Turn. Isn’t it time volgde, waarbij de eersten uit het publiek schuchter probeerden mee te zingen onder het motto ‘er is niemand die mij kan mij horen’.

Ik mis je zo, het nummer waarmee Udo vorig jaar nog het Een-programma Zo is er maar een won, zorgde voor een eerste kippenvelmoment. Zo broos en breekbaar.

What Can I say, opnieuw een nummer uit Udo’s debuutalbum, volgde waarna een groot deel van het vrouwelijke publiek zich ontpopte als bad girl. De backing vocals zetten tijdens deze Donna Summer cover voor het eerst, geheel terecht, een stap op de voorgrond en gaven het beste van zichzelf.

Nadien kreeg een verliefd koppeltje van Udo de kans om op Eyes of a Stranger een dansje op het podium te plaatsen. De man in kwestie zag Udo echter snel zijn vrouw afsnoepen, waardoor de man z’n kans schoon zag backing vocal Nina Babet eens van naderbij te bekijken.

Sunny, een cover die steeds erg geapprecieerd lijkt te worden door het publiek, ging Udo’s vorige single You got a good thing comin’ vooraf.

Daarop mocht Udo voor het eerst zijn nieuwe single, Beautiful, aankondigen. In dit nummer bewijst Udo trouwens nogmaals z’n enorme stemcapaciteiten.

Zowel Phil Collins als Simply Red zouden trots zijn. Something happened on the way to heaven en Something got me started waren opnieuw raak. In dat laatste nummer krijgen de blazers, tijdens Udo’s Soul Session optredens, normaalgezien een belangrijke rol toebedeeld. Tijdens deze akoestische set waren er uiteraard geen blazers aanwezig, maar dit bleek geen enkel probleem voor Marva Nielsen, Nina Babet en Monique Harcum, de onwaarschijnlijk straffe backing vocals, die de blazers moeiteloos vervingen.



Via Stevie Wonder z’n As (ik geef toe, dat klinkt wat eigenaardig) trokken ze deze lijn trouwens door naar een schitterende versie van Ain’t no other man, dat in een mix met Stay en Dance Little Sister werd gegoten.
Pick up the pieces tenslotte, zou het concert afsluiten.

Het publiek had echter allesbehalve zin huiswaarts te keren, en schreeuwde Udo dan ook terug het podium op.
Dit keer vroeg hij het publiek de hoofdtelefoon af te zetten wat, toegegeven, toch wel even een verademing voor de wat warm aangelopen oortjes was.


Niet dat iemand er nog aan twijfelde, maar opnieuw werd het duidelijk, Udo heeft een klok van een stem. Hij bracht Get Here, helemaal live, zonder band, zonder versterking.. En of het publiek het kon smaken..ze veerden enthousiast recht voor een verdiende staande ovatie en genoten daarna nog van een ingetogen Winter in July versie om tenslotte nog eens alles te geven op Isn’t it time.

Kortom, een geslaagd nieuw concept van Sennheiser en een uitstekend idee om Udo daarvoor als proefkonijn aan te stellen!